Hugo

Soms heb ik best wel een beetje te doen met mijn Facebook en Instagram vrienden. Ik hoor ze denken, “heb je haar weer met haar Hugo-foto’s'”. Maar ik kan er gewoon niks aan doen, ik word heel erg blij van Hugo en hij is goed fotografie materiaal.
Voor de mensen die geen idee hebben wie Hugo is, Hugo is onze kater (soort van) die vandaag 2 jaar is geworden, hoera!

Toen ik in april 2013 weer op mezelf ging wonen, stond hoe-dan-ook vast dat er een kat zou komen. Bij mijn ouders hebben we 19 jaar lang plezier gehad van Lotje, en toen zij op een avond ineens dood in de schuur lag, wilde mijn ouders absoluut geen nieuwe kat meer hebben. Gezien het behang wat nog maar half op de muur hing, begreep ik dat ergens wel, maar het was zo ongezellig zonder gemiauw in huis. Gelukkig hadden we nog wel Phoebe, onze witte herder rond lopen, maar toen zei op haar 11e ook dood ging, vond ik er nog maar weinig aan in huize S.

Op een zaterdagochtend reed ik met vriendlief, die toen ook pas een paar weken in mijn leven was naar Kootwijkerbroek. Via marktplaats was ik in contact gekomen met mensen die een nestje jonge katjes hadden. In een doos in de keuken zaten vier piepjonge katjes, twee zwart witte meisjes en twee rode jongetjes. Ik wilde graag een katertje hebben, dat stond vast. Er was er nog een beschikbaar en dat was Hugo. Moeder Troela liep ook in de keuken en zorgde erg goed voor haar kinders.
Met de baasjes spraken we af dat we Hugo 3 weken later zouden ophalen, dan was hij oud genoeg om zijn moeder te verlaten. Och, wachten duurt lang…

$(KGrHqRHJEMFF)P67lwgBRh+63WNsg~~60_84

Drie weken later maakte we weer dezelde reis naar Kootwijkerbroek, maar dit keer namen we een mandje mee. Ik was als een kind zo blij toen we terug reden met Hugo in het mandje. Eenmaal thuis aangekomen verkende hij op zijn gemak ons huisje (ja het was inmiddels niet meer alleen mijn huis, dingen kunnen rap gaan..!)
Aan het eind van de dag, viel hij ‘in’ de tv kast, naast de dvd speler in slaap, helemaal moe.

20131126_134505

Hugo heeft zijn naam eigenlijk aan mijn ouders te danken. Als ik als jongen was geboren dan had ik Hugo geheten. Ik vond het wel een leuke, stoere naam en vooral grappig om hem daarom zo te noemen!

20130620_200142

Inmiddels zijn we dus twee jaar verder en ik ben helemaal dol op dit beest. Hij heeft echt zijn eigen karakter, kijkt graag de kat uit de boom en moet echt even wennen als er bezoek over de vloer is. Ook komt hij niet zomaar bij je op schoot zitten. Hij vindt dit best een beetje spannend, als je hem op pakt wil hij weg, ook wanneer je hem op schoot zet. Als hij zin heeft om bij me op schoot te zitten dan komt hij vanzelf. Maar wanneer ik iets ga verzitten, iets te hard praat of moet hoesten dan issie weg. Maar de momenten dat hij op schoot komt zitten ben ik zielsgelukkig.
Hugo is wel een beetje dommig, verstapt zich vaak als hij over de leuning van de bank loopt en kijkt schichtig om zicht heen als hij probeert een duif te vangen, en dit mislukt, “Dit heef niemand hopelijk gezien?!”
Vandaag ving hij, op zijn verjaardag, zijn 2e muis. Tenminste, dit is de tweede die hij bij me bracht. Want wie jarig is, trakteert, toch?!

cce8d0b01587b863c6a24eedc627dd83

Ik heb zo te doen met mensen die niet van katten houden. Wanneer ik bij mensen kom die een huisdier in huis hebben, begroet ik die vaak als eerst. Een huis met een kat (of ander dier) is per definitie gezellig. Een dier brengt zoveel liefde en gezelligheid met zich mee, zeker wanneer je net als ik niet werkt en dus veel thuis bent. Daarom gun ik iedereen een Hugo, in welke vorm dan ook. Soms betrap ik mezelf erop dat ik hele verhalen tegen hem ophang, hij miauwt af en toe met een gerustellende blik terug en dan weet ik dat hij begrijpt wat ik bedoel.

unnamed

Hopelijk mogen we minstens zo lang van Hugo genieten als we van Lotje hebben gedaan!

Advertenties

Review: Mijn eerste Mac Lipstick in de kleur Plumful

Al zo lang als ik beautyblogs volg (en dat is lang!) ben ik geïnteresseerd in de make-up van Mac. Keer op keer zag ik oogschaduws, blushes en lipsticks voorbij komen en toen ik vervolgens ook nog eens ergens las dat Maxima vervend Mac-draagster is wist ik zeker dat ik er ook eens iets van wilde hebben. Mac heeft winkels in grote steden en in sommige Douglas en Bijenkorf filialen een counter. Helaas ben ik nog nooit in zo’n winkel geweest (misschien maar beter ook) maar gelukkig is daar internet, en heeft mijn lieve zwager al eens wat voor mij meegenomen vanuit Amerika!
Ik heb nu -uit mijn hoofd- 3 oogschaduws en een mineralize skinfinish, wat een soort highlighter is. Misschien leuk om daar later een keer meer over te vertellen. Maar nu wil ik jullie graag alles vertellen over mijn nieuwe vriendje, mijn allereerste lipstick van Mac, hoera!
Als een echte beautyblogger zal ik proberen om zo uitgebreid mogelijk over mijn nieuwe liefde te vertellen! 🙂

Vriendlief had een cadeaukaart van de Bijenkorf gekregen en stond erop dat ik van het resterende bedrag een lipstick van Mac uit zou zoeken. Na wat tegensputteren stemde ik in en ging als de wiedeweerga op Google, Pinterest en verschillende blogs op zoek naar dé perfecte kleur voor mij. Via internet is het natuurlijk een stuk lastiger om de juiste  kleur te vinden. Uiteindelijk kwam ik terecht bij de kleur ‘plumful’.

Deze kleur zou perfect staan bij mensen met een koele ondertoon in hun huid. Neigt wat naar paars en je kan hem zowel subtiel op’deppen’ als stevig en heftig aanzetten. Ook las ik ergens dat hij goed staat bij personen met een lichte huid. Nou, als er iemand licht is, dan ben ik het wel.
Hup, daar lag de lipstick in mijn digitale winkelmandje, klaar om de reis naar ons huisje te maken!

Toen de pakketbezorger aanbelde was ik als een kind zo blij en maakte gelijk, wederom als een echte beautyblogger, de foto’s. Kijk en geniet mee!

20141224_134425

20141224_134440

Zeg nou zelf: het is toch gewoon fijn om hier heel lang naar te kijken? Ik vind het een hele mooie kleur, zeker voor in het najaar. Wel heeft hij zoals je aan de zijkant kan zien wat gekke uitslag. Ik gok dat dit door de kou van de reis is gekomen, omdat dit na verloop van tijd steeds minder werd.

Ok, over naar de swatch. De wat?! Naar de swatch!
Mocht je nog nooit een review van een make-up product hebben gelezen dan is een swatch misschien iets waar je nog nooit van gehoord hebt. Maar het is niets meer dan een veeg van de kleur op de huid van je arm of hand. Zo kan je zien hoe de kleur op de huid is, hoe het pigment en de kwaliteit is.

20150105_140524

Prachtig toch? Mac lipsticks zijn er overigens in verschillende finishes. Dat wil zeggen dat de een mat is en de ander weer wat meer glanzend. De kleur Plumful is een zogenaamd “Lustre” versie. Iets glanzend, zit comfortabel al moet je gedurende de dag wel bij stiften, maar dat vind ik geen punt. Een matte lipstick van Mac schijnt beter te blijven zitten, ik ben er bang voor dat ik daar ook ooit eens een kleur van ga bestellen!

En tot slot een full-face foto.

20150109_150858

Hier heb ik de kleur vrij licht aangebracht. Nogmaals, ik vind  het een hele fijne kleur, draagbaar en staat het inderdaad prima bij mijn koele-bleek-scheten-huid! 🙂

Een Mac lipstick kost € 19,-

Laat me weten je van deze kleur vindt. En heb je zelf ook een Mac lipstick?

Stom!

Je kent vast het blad ‘Linda’ wel. Ik lees het zelf regelmatig en vind het altijd heerlijk om door te bladeren. Ik word helemaal gelukkig van de mooie vormgeving en foto’s. En de interviews die erin staan zijn altijd nét even anders dan in de andere bladen.
Vooral de rubriek ‘stom’ waarin een bekende Nederlander in een woord of met een korte zin aangeeft wat hij of zij stom vindt of zich enorm aan kan irriteren in het leven vind ik hilarisch en vaak heel erg herkenbaar. Ook ik besloot als niet bekende Nederlander een ‘stom-lijstje’ te maken, erg fijn om af en toe enorm te zeuren en zaniken over dagelijkse dingen!

STOM!

Zo, dat is best wat. In het dagelijks leven ben ik niet zo negatief hoor! 😉
Waar ik nu benieuwd naar ben, wat vind jij nou heel erg stom? Laat het me weten!

Doei!

Maar vanavond, heb ik hoofdpijn…

Screenshot_2014-09-30-18-20-23_1Time flies when you’re having fun. Nou ik kan je vertellen dat wanneer je je iets minder voelt, je ook ineens een paar weken verder bent.
Een paar maanden geleden heb ik weer een schub (een MS aanval) gehad. Ineens kon ik met mijn linkeroog niet goed meer zien, ik zag een stuk waziger en had continue het idee alsof ik tegen ‘iets’ aan zat te kijken. Heel vervelend en gek. Vooral met lezen en tv kijken was het lastig, je kan je op de een of andere manier een stuk moeilijker focussen en alles kost net wat meer moeite. Na een week of 8 kreeg ik weer wat zicht terug en sindsdien is het gebleven zoals toen. Met nog steeds een gek ‘hoekje’. Ken je dat gevoel, dat je een joekel van een puist op je neus hebt waar je steeds tegenaan kijkt? Dat gevoel heb ik nu ook al een paar maanden. Gelukkig is er geen puist te bekennen.
Hoe gek het misschien ook klinkt, aan minder zicht raak je gewend. Ookal weet ik dat ik niet tevreden moet zijn met die puist in het zicht. Het kijkt al een stuk fijner dan aan het begin.
Wat ik wel heel vervelend vind, is de enorme hoofdpijn die ik nu regelmatig heb. Om scheel van te worden! Nooit geweten dat je je zo rot en ellendig kan voelen van hoofdpijn. Ik heb ontdekt dat ik het vooral krijg van lezen of achter de laptop zitten… en dat nu ik net een blog ben gestart..

Hopelijk gaat het gauw beter en kan ik deze blog wat vaker voorzien van een nieuw verhaaltje!

Doe je niks geks…

Jahoor, net zolang als dat het duurde dat deze site werd geboren, zolang duurde het ook voordat er een nieuwe blogpost online kwam. En waarom? Geen idee eigenlijk. Of ja, eigenlijk wel, ik ben te druk met andere dingen die ik belangrijker vind. Voor mijn gevoel moet eerst de was zijn weg gewerkt, de stofzuiger moet alle hoeken van de kamers hebben gezien, en de afwas moet weg gewerkt zijn. Pas dan mag ik iets doen aan mijn blog, anders zit ik niet in alle rust te werken. Stom natuurlijk want ik heb veel te weinig energie, en is dus na het doen van al deze klusjes de pijp leeg…en dan doe je niks geks!

Tussen het druk zijn met huishoudelijke klusjes wil ik ook graag mijn sociale contacten onderhouden en hou ik ervan om twee keer per week te sporten, en ook daarna ben ik moe of moet ik van mijzelf de ramen lappen…

Maar hier ben ik dan weer, fris en fruitig, klaar om vaker te bloggen en de boel de boel te laten!

naamloos

Hallo blog!

Eindelijk, het duurt even een paar jaar, maar dan heb je ook wat: een eigen blog!
Ik heb er serieus járen over nagedacht. Vaak s’avonds in bed gelegen en gedacht, als ik morgen opsta dan begin ik een blog. Maar nee, ik begon er nooit een, ik had er ineens geen zin meer in als ik wakker werd…
Al jaren volg ik verschillende, Nederlandse blogs. Het begon vooral met het volgen van beautyblogs, later ontdekte ik ook andere blogs waar ik heel blij van werd. Dat wilde ik ook! Maar nee, ik deed het niet… In mijn omgeving waren er verschillende mensen die me zeiden dat ik een blog moest beginnen omdat ik op Facebook altijd leuke dingen poste. Jahaaaa, nu weet ik wel dat ik een blog wil en moet beginnen!

En ja hoor, op deze dinsdagmorgen waarop ik eigenlijk de ramen had moet lappen is ze geboren, mijn blog. Het is een meisje, welkom Deerne!